เขาไม่ใช่ชายผู้ชื่นชอบดอกไม้มากเป็นพิเศษ และไม่กล้าบอกใครต่อใครด้วยว่าดอกไม้ของเขาเป็นศิลปะที่สวยงามและสร้างสรรค์เป็นที่สุด เขาแค่อยากใช้มันเป็นสัญลักษณ์กระตุ้นเตือนให้ผู้คนใช้สิ่งต่างๆรอบๆตัวให้คุ้มค่า แม้แต่ขยะที่คิดจะทิ้งไปให้ไกลตัว เขาหวังว่าทุกคนจะมองเห็นความสวยงามในความน่ารังเกียจของมัน
หลังจากที่ทำการเปิดรับภาพถ่ายจากผู้ที่สนใจ และได้รับเสียงตอบรับอย่างล้นหลาม จากภาพถ่ายทั้งหมดหลายร้อยภาพ ถูกคัดเลือกให้เหลือ 20 ภาพแล้วนำมาจัดแสดง ณ หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร ระหว่างวันที่ 1 – 3 พฤษภาคม พ.ศ.2558 เวลา 10.00-21.00 น. ณ ชั้น 1 หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร
“บ่อยครั้งที่ต้องพบกับปัญหาและอุปสรรคต่างๆนานา มีทั้งบีบคั้นกดดันจนบางครั้งเกิดความคิดในด้านมืด เกิดความท้อถอย จนกระทั่งผมสัมผัสกับกลุ่มคนกลุ่มหนึ่ง เป็นกลุ่มคนที่พวกเราต่างก็เคยพบเห็นอยู่บ่อยๆตามเขตพื้นที่ก่อสร้าง ผมสังเกตและมองลึกเข้าไปในตัวของพวกเขาผมค้นพบสิ่งงดงามถูกแฝงเร้นอยู่ภายในนั้น คือพลังใจที่แรงกล้า การต่อสู้กับการงานที่หนักอึ้ง การไม่ย่อท้อต่อปัญหาทั้งภายนอกและภายในจิตใจ
เตรียมพบกับการแสดงผลงานภาพวาดกว่า 100 ชิ้น จากปลายพู่กันของกลุ่มผู้มีใจรักศิลปะ 36 ท่าน ที่ฝึกฝนวาดภาพเป็นงานอดิเรกจนมีความชำนาญ