ภาพถ่าย 6 ภาพ ที่ทวีพงษ์ส่งประกวดจนได้รับรางวัลครั้งนี้ เป็นส่วนหนึ่งของภาพถ่ายที่เขาบันทึกเก็บไว้ทุกวัน ไม่เคยหยุดมาตั้งแต่ปี 2557 และในเดือนกุมภาพันธ์ที่จะถึงนี้ จะถูกจัดแสดงร่วมกับผลงานของช่างภาพคนอื่นๆที่เข้ารอบ ณ แกลอรี่ของ LACP ที่เมืองลอสแอนเจลิส ประเทศสหรัฐอเมริกา
ชาวพุทธรู้จัก “พระธรรมจักร” ในฐานะ “กงล้อ” ที่ใช้สัญลักษณ์ในการเผยแพร่พระธรรมคำสอนของพุทธศาสนา ซึ่งผู้ที่ปฏิบัติตามพระธรรมคำสอน ย่อมเกิดสติปัญญา นำพาชีวิตไปสู่ด้านสว่าง ตรงข้ามกับ “กงล้อแห่งทางสายดำ” ในภาพวาดของ นิพนธ์ จังกินา คือกงล้อที่หากใครหลงเชื่อและคล้อยตาม ย่อมขาดสติ นำพาชีวิตไปสู่ด้านที่มืดดำ
พระอาจารย์สุรศักดิ์ให้อิสระในการถ่ายอะไรก็ได้ที่อยู่ในบริเวณหอธรรมพระบารมี ซึ่งเป็นเหมือน ArtGallery มีงานศิลป์ วางอยู่ตามจุดต่างๆ โจทย์คือถ่ายอย่างไรก็ได้ให้รูปออกมาตีความเป็นธรรมะได้ ชอบงานลักษณะนี้ค่ะ ถ่ายแล้วให้คนดูตีความเอง เป็นแนวนามธรรมหน่อยๆ และไม่ต้องมีใครมาสั่งว่าต้องถ่ายตรงโน้นตรงนี้ เป็นงานที่ได้ใช้ความคิดสร้างสรรค์ของตนเองอย่างอิสระ
ด้วยไม่ต้องการยึดติดกับวิธีการสร้างสรรค์แบบเดิมที่เคยทำและต้องการตอบสนองด้านจิตใจเป็นหลัก วินัย ปราบริปู ได้ละทิ้งการเขียนภาพในแนวรูปธรรม มาเขียนภาพในแนวนามธรรม ที่มีสีสันดูสบายตา สบายใจ ชวนให้นึกถึง น้ำฟ้า ป่าเขา ของเมืองน่าน
“เพิ่งจะได้เป็นก็ยังไม่รู้ว่าจะคิดทำอะไรเพื่อสังคมเพิ่มเติมอีกบ้าง แต่คิดว่าต่อไปนี้คงต้องเลือกงานมากขึ้น และมีความรับผิดชอบที่จะรักษา สถาบันอันทรงเกียรติหรือสิ่งที่สังคมยกย่องนี้ให้ดีที่สุด ให้เป็นที่ยอมรับของคนทั่วไป ไม่ใช่เป็นศิลปินแห่งชาติแล้วทำอะไรก็ไม่รู้ คงต้องพยายามเลือกงานและทำผลงานของเราให้ออกมาดีที่สุด เท่าที่จะทำได้”