ตลอดเวลาการทำงานที่ผ่านมา ตะวันได้เขียนรูปคนจากแบบจริงน้อยชิ้นมาก รูปส่วนใหญ่ได้แบบมาจากภาพที่ปรากฏในอินเทอร์เน็ตและหน้านิตยสารทั้งเก่าและใหม่ เขาเขียนรูปการรวมกลุ่มคนในแบบต่าง ๆ มาสักพักใหญ่ ๆ ทั้งรูปผู้ประกวดนางงาม แก๊งเด็กวัยรุ่น ลูกเสือและเนตรนารี นักเรียนนักศึกษา หรือแม้แต่ทีมนักฟุตบอล แต่นิทรรศการศิลปะครั้งล่าสุดนี้ จะเป็นครั้งแรกที่เขาจะทำการเขียนรูปคนจากแบบจริง และถือเป็นหัวใจสำคัญสำหรับนิทรรศการ
สัตว์ตระกูลแมวเป็นกลุ่มสัตว์ที่ผมรู้สึกโปรดปรานมากเป็นพิเศษ ผมจึงมีความสุขทุกครั้งที่มีโอกาสได้อยู่ใกล้ชิดผูกพันกับพวกมัน ยิ่งเวลาที่เฝ้ามองพวกมันหยอกล้อเล่นหัวด้วยกัน ผมจะมีแต่ความเบิกบานใจ อยากจะถ่ายภาพ เก็บความไร้เดียงสาน่าเอ็นดูของพวกมันออกมาแบ่งปันให้คนอื่นได้เห็นบ้าง แต่ผมต้องขอสารภาพไว้ตรงนี้เลยนะครับ ว่าการที่จะเก็บภาพลูกแมวสองตัวให้อยู่ในกรอบเดียวกันได้นี่ ไม่ใช่งานที่ง่ายเลยจริง ๆ
ฉันเริ่มปั้นรูปดวงหน้าของผู้หญิงซึ่งมีผมยาว ขนาดเท่าๆ กับหน้าของคนจริงๆ ซึ่งไว้ผมยาว และเจาะรูไว้ให้ที่ข้างหูเพื่อสำหรับเสียบดอกไม้ ฉันสมมุติให้เธอเป็นนางไม้ประจำต้นตองตึง แต่ละต้น ฉันค่อยๆ ปั้นหน้ากากเหล่านั้นจากหนึ่งอัน เป็นสองอัน สามและสี่ ไปเรื่อยๆ จนครบต้นตองตึงแต่ละต้นที่อยู่ในบริเวณบ้าน แล้วบรรจงตอกตะปูลงไปที่ลำต้นพร้อมกับนำหน้ากากหญิงสาวผมยาวเหล่านั้นไปแขวนติดไว้
4 บุรุษสูงวัย ในภาพถ่าย ผลงานของ บักจ่อย -อนันดา เอเวอร์ริ่งแฮม พระเอกลูกครึ่ง ออสเตรเลีย-ลาว เป็นภาพที่ใหญ่และโดดเด่นที่สุดในนิทรรศการเล็กๆที่ชื่อ “หนองคาย-เวียงจันทน์ 100 สัมพันธ์สองฝั่งโขง”