Event

“ครูเล็ก ภัทราวดี” เปลี่ยนโรงละครเป็นห้องเรียนชีวิตปลดล็อกศักยภาพผู้มีภาวะดาวน์ซินโดรม

Pinterest LinkedIn Tumblr


เสียงปรบมือและรอยยิ้มแห่งความภูมิใจคือภาพความประทับใจที่เกิดขึ้น ณ โรงละครวิกหัวหิน ในงานแสดงของผู้มีภาวะดาวน์ซินโดรมและผู้บกพร่องทางสติปัญญา ภายใต้โครงการ “จากเวทีสู่ชีวิตจริง” ซึ่งเป็นความร่วมมือระหว่าง สมาคมผู้ปกครองคนพิการทางสติปัญญาแห่งประเทศไทย กับ ครูเล็ก ภัทราวดี มีชูธน ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง เพื่อเปิดพื้นที่ให้ผู้มีภาวะดาวน์ซินโดรมและผู้บกพร่องทางสติปัญญาได้มาพัฒนาศักยภาพตัวเองตลอด 45 วัน ก่อนถ่ายทอดสิ่งที่ได้เรียนรู้ผ่านการแสดงต่อหน้าครอบครัวและผู้ชมที่มาให้กำลังใจ


แต่เบื้องหลังการแสดงที่ปรากฏบนเวทีนั้น มีเรื่องราวมากกว่าการฝึกซ้อมเพื่อให้แสดงได้อย่างสมบูรณ์ เพราะตลอดระยะเวลา 45 วัน ผู้มีภาวะดาวน์ซินโดรมและผู้บกพร่องทางสติปัญญาทั้ง 15 คน ได้ผ่านกระบวนการเรียนรู้อย่างเข้มข้น โดยมุ่งหวังให้พวกเขาสามารถดูแลตัวเอง ใช้ชีวิตร่วมกับผู้อื่น และมีเส้นทางอาชีพในแบบที่พวกเขาถนัด


โครงการจากเวทีสู่ชีวิตจริงเริ่มต้นจากการพูดคุยระหว่าง ครูเล็ก กับ จาริณี เมธีกุล ศิลปินผู้ก่อตั้ง 21/3 STUDIO สตูดิโอสอนศิลปะสำหรับผู้มีภาวะดาวน์ซินโดรมและผู้บกพร่องทางสติปัญญา ซึ่งทำให้เห็นข้อจำกัดด้านโอกาสทางการศึกษาและการพัฒนาทักษะของคนกลุ่มนี้ จึงนำไปสู่การทดลองจัดค่ายเป็นครั้งแรก โดยครูเล็กได้รับผู้มีภาวะดาวน์ซินโดรมและผู้บกพร่องทางสติปัญญาจำนวน 30 คน เข้ามาใช้ชีวิตและเรียนรู้ร่วมกันเป็นเวลา 7 วัน ซึ่งผลลัพธ์จากรุ่นแรกสร้างความประทับใจให้กับผู้ปกครองเป็นอย่างมากเมื่อได้เห็นลูกมีพัฒนาการที่ดีขึ้นหลายด้าน


ความสำเร็จจากค่ายแรกนำไปสู่การจัดค่ายรุ่นที่ 2 อีก 30 คน ก่อนที่จะต่อยอดสู่โครงการระยะยาว โดยคัดเลือก 15 คนจากทั้ง 2 รุ่น เข้ามาเป็นนักเรียนประจำที่โรงเรียนภัทราวดี หัวหิน


ครูเล็ก ภัทราวดี มีชูธน กล่าวว่า “แนวทางการเรียนรู้ของเราไม่ได้มุ่งเน้นการปั้นให้คนกลุ่มนี้เป็นนักแสดง แต่เราใช้ศิลปะการแสดงเป็นเครื่องมือในการสอนทักษะชีวิต โดยมีเป้าหมายเพื่อให้เขาใช้ชีวิตได้ด้วยตัวเอง และสามารถนำทักษะไปพัฒนาเป็นอาชีพ เพื่อให้สามารถอยู่ในสังคมได้อย่างมีศักดิ์ศรี”


การเรียนตลอด 45 วันจึงครอบคลุมตั้งแต่การเรียนภาษาไทยและภาษาอังกฤษพื้นฐาน การออกเสียง การเขียนเล่าเรื่อง การคิดวิเคราะห์ ไปจนถึงคณิตศาสตร์พื้นฐานโดยเฉพาะการคิดเงินและทอนเงิน ซึ่งเป็นทักษะจำเป็นในการใช้ชีวิตประจำวัน รวมทั้งการออกกำลังกาย ยืดเหยียดกล้ามเนื้อ ฝึกเดินทรงตัว ปรับบุคลิกภาพ การควบคุมอารมณ์ การอยู่ร่วมกับผู้อื่น ตลอดจนเรียนรู้เรื่องสุขอนามัย และมารยาททางสังคม


สำหรับการพัฒนาทักษะด้านอาชีพ ครูเล็กเริ่มจากการสำรวจความสนใจและความถนัดของแต่ละคน ก่อนออกแบบการเรียนรู้ให้สอดคล้องกับศักยภาพ โดยมีครูที่เชี่ยวชาญในแต่ละสาขาเข้ามาสอน

“ในคลาสนี้มีทั้งคนที่สนใจเล่นไวโอลิน ตีกลอง ทำงานศิลปะ ตัดต่อวิดีโอ ทำอาหาร ทำเกษตร เราก็ฝึกฝนให้แต่ละคนทำสิ่งที่สนใจได้ดีขึ้น เราเชื่อว่าทุกคนมีศักยภาพ เพียงแต่ต้องค้นหาให้เจอ เมื่อเจอแล้วก็เปิดโอกาสให้เขาได้พัฒนา ระหว่างทางต้องให้กำลังใจเขาว่าเขาทำได้ เพราะหลายคนถูกปลูกฝังความคิดมานานว่าเขาทำไม่ได้”


ครูเล็กกล่าวเพิ่มเติมว่า ทุกคนมีพัฒนาการที่ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ไม่เพียงทักษะด้านการเรียนและวิชาชีพ แต่ยังรวมไปถึงความมั่นใจ วินัย การปรับตัว และการดูแลตัวเอง เช่น การซักผ้า พับผ้า จัดเตียง มารับประทานอาหารตรงเวลา ซึ่งเป็นอีกก้าวสำคัญที่จะทำให้พวกเขาดูแลตัวเองได้โดยไม่ต้องพึ่งพาคนอื่น


สำหรับวันสุดท้ายของการเรียน ทุกคนได้นำทักษะในด้านต่าง ๆ ที่ฝึกฝนมาถ่ายทอดผ่านการแสดงชุด “เสพศิลป์ สร้างสมอง ส่องสว่าง สร้างสติ” ซึ่งนับเป็นบทสรุปของการเรียนรู้ที่ทำให้ผู้ปกครองได้เห็นพัฒนาการของลูกอย่างเป็นรูปธรรม และยังเป็นโอกาสให้พวกเขาได้รับความภาคภูมิใจจากการนำความสามารถของตนเองมาสร้างผลงานให้ผู้อื่นได้ชม


ด้าน สุชาติ โอวาทวรรณสกุล นายกสมาคมผู้ปกครองคนพิการทางสติปัญญาแห่งประเทศไทย กล่าวว่า ผู้มีภาวะดาวน์ซินโดรมและผู้บกพร่องทางสติปัญญามักขาดความมั่นใจ และมีปัญหาในการเข้าสังคม บางคนถูกล้อจนไม่อยากไปโรงเรียนและหลุดออกจากระบบการศึกษา สมาคมฯ จึงพยายามจัดกิจกรรมที่ช่วยพัฒนาศักยภาพของเด็กในด้านต่าง ๆ โดยพบว่าการแสดง ร้องเพลง และเต้น ช่วยให้พวกเขากล้าแสดงออกและสื่อสารมากขึ้น จึงนำไปสู่ความร่วมมือกับครูเล็กในการต่อยอดการเรียนรู้ให้ครอบคลุมถึงทักษะชีวิตและการพึ่งพาตนเอง ซึ่งผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นสร้างความประทับใจให้ผู้ปกครองอย่างมากเมื่อเห็นลูกมีพัฒนาการทั้งด้านระเบียบวินัย ความมั่นใจ และการดูแลตัวเอง ขณะเดียวกัน พ่อแม่ยังได้ปรับเปลี่ยนมุมมองที่มีต่อลูก จากเดิมที่มักคิดว่าต้องคอยประคบประหงม มาเป็นการเชื่อมั่นในศักยภาพและเปิดโอกาสให้ลูกได้เรียนรู้ด้วยตัวเองมากขึ้น


โครงการจากเวทีสู่ชีวิตจริง จึงไม่ได้สิ้นสุดลงพร้อมกับการแสดงบนเวที แต่เป็นอีกก้าวสำคัญในการเปิดพื้นที่ให้ผู้มีภาวะดาวน์ซินโดรมและผู้บกพร่องทางสติปัญญาได้แสดงความสามารถและได้รับการยอมรับ เพราะสิ่งที่คนกลุ่มนี้ต้องการไม่ใช่ความสงสารหรือการได้รับความช่วยเหลือไปตลอดชีวิต แต่คือการได้รับโอกาสอย่างเท่าเทียมและมีคุณค่าเช่นเดียวกับผู้อื่น

Comments are closed.

Pin It